Vannacht was hopelijk de slechtste nacht die we tijdens deze vakantie zullen hebben. Om 21.30 uur lagen we erin, vanaf 22.30 uur waren we bezig om Liam te troosten, uiteindelijk hebben we maar een paar uur met zijn drieën in ons bed geslapen.
Waarschijnlijk had hij het zo moeilijk omdat hij te weinig gegeten had, maar een flesje kon hem ook niet meer troosten. Leuk was anders, voor hem en voor onszelf!
Om 8 uur zitten we enigszins groggy aan het ontbijt, we laten de kinderen ondertussen lekker spelen, zodat ze wat energie kwijt kunnen voordat we weer de auto in stappen. We slapen weliswaar in een huisje op palen, maar met de slim geplaatste hekjes en brede, langzaam aflopende trappen is het gelukkig erg kindvriendelijk. Liam kan dus op verkenning, terwijl zijn grote broers "versla de stropers" spelen en Amy de aapjes achtervolgt.
Rond half 10 gaan we weer op pad, we trekken vandaag in één keer door naar het zuiden, naar St Lucia. Dat kan via Zuid-Afrika, maar nog directer recht door Swaziland, dus dat is ons reisplan voor vandaag.
Na een uurtje rijden komen we bij de grens aan. Een beetje spannend, want zijn onze papieren voldoende om ons ook door Swaziland heen te krijgen? Alhoewel er een hoop papierwerk, gestempel en gewacht bij komt kijken, blijkt dat wel het geval en rijden we met verse stempels Swaziland binnen. De Swazi douane doet nog een kleine poging ons te overtuigen ons bezoek aan Swaziland met een overnachting uit te breiden, maar is al gauw overtuigd als we aangeven nu echt eens drie nachten op één plek te willen blijven met onze kids. Hij geeft ons nog wel een tip voor een goede lunchplek mee, en een Swazi toeristen krantje met kaart.
Swaziland blijkt op de wegen na niet heel veel te verschillen van de meer landelijke delen van Zuid-Afrika. De wegen zijn goed te berijden, al moet je veel meer uitkijken voor overstekend vee, mensen en kinderen. De wegen zijn wel veel minder goed aangegeven. Soms staat de linkerhelft van het bord er nog wel (met de pijlen), maar ontbreekt het stuk met de plaatsen... We rijden een keer te ver door, maar Dave ontdekt al snel hoe we hadden moeten rijden en "ontcijfert" het wegennetwerk.
's Middags lunchen we en kunnen de kids zich even vermaken in de speeltuin van het restaurant, lekker de benen strekken en gek doen. Liam is gek op de glijbaan, zelfs al gaat die wel heel hard.
Ondanks al onze goede bedoelingen blijkt het weer langer rijden dan verwacht. We moeten er voor 19 uur zijn en dat blijkt nog moeilijk te halen. Zeker als het rond 17:30 uur donker wordt (het is hier immers winter) en we door de "spits" (veel vrachtwagens) moeten proberen toch vooruit te blijven komen. De Zuid-Afrikaanse "snelwegen" staan allemaal 120 km per uur toe, maar zijn vergelijkbaar met een slecht afgewerkte Nederlandse N-weg. Eén rijbaan in de ene richting en één rijbaan in de tegenovergestelde richting, slechts gescheiden door een witte lijn op de weg en met afgebrokkeld asfalt eindigend in een zachte berm aan weerszijden. Tel daarbij op vrachtwagens die soms met 30 km/uur heuvels beklimmen en auto's die toch hun 120 km/uur willen halen en het is best spannend op de weg. Zeker in het donker, waarbij je moeilijk in kan schatten hoe de weg voor je precies loopt en of je inderdaad geen tegenligger zult hebben bij je inhaalmanoeuvre. Dave rijdt als een pro, al is hij moe en is het soms heel krap, en om 18:45 passeren we het eerste waarschuwingsbord voor overstekende nijlpaarden (die je zeker niet op je motorkap wilt hebben) en rijden we St Lucia binnen. Wat een held!
Dankzij mijn boekje vinden we het resort in één keer, een prachtig, ruim huisje waarin we de komende 3 dagen mogen relaxen. Yes!!!
Lara en Rowan verzorgen de kleintjes en geven hen eten, terwijl Dave en Connor nog gauw het dorp in rijden voor een afhaalmaaltijd (garnalen, calamaris, lekkerbek en patat) en wat boodschapjes. Ondanks een paar huilbuien van de kleintjes is het een relaxte aankomst, en voor het eerst blijven wij zelf tot na 10 uur 's avonds wakker, go us! We kunnen niet wachten tot we morgenochtend lekker kunnen luieren en het uitzicht kunnen bewonderen, maar een goede nachtrust (fingers crossed) is ook meer dan welkom!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten