Dat is echter allemaal vergeten op het moment dat we met zijn zessen door een vriendelijke douanier welkom worden geheten in Zuid-Afrika, de jongens hun eerste high fives krijgen, Amy's dansende krullen geaaid worden en we met bagage en al de aankomsthal in lopen. Yes, de geur van brandend "iets": welkom in Afrika!
Gauw even pinnen en de auto ophalen, de kinderen beginnen er nu echt genoeg van te krijgen, hangen op de banken of in de buggy en zijn een beetje huilerig of zoeken ruzie om niets. Volkomen begrijpelijk, want het is inmiddels al tien uur 's avonds.
Met goede moed lopen we naar onze Hyundai H1 bus ... Ja, een echte bus, voor wel 8 personen! Rowan en Connor zijn dolenthousiast over alle plekken waar ze kunnen zitten. Amy wordt gauw in haar peuterzitje gezet en zit prins(es)heerlijk klaar voor de start. Maar dan het babystoeltje. Hmm, zo'n stoeltje kennen we niet, hoe moet dat nu weer vast. De twee Afrikaanse mannen die met ons mee zijn gelopen proberen te helpen, maar weten het zelf eigenlijk ook niet. Na een tijdje proberen dan maar terug naar de receptie van de autohuur, kijken of er nog een ander stoeltje is. Liam maakt zijn ontevredenheid inmiddels goed kenbaar, hij is het zat!
Het nieuwe stoeltje heeft gelukkig een sticker met instructies. Helaas blijken die al snel onbegrijpelijk, verwarrend en onnavolgbaar. Met vier man (/vrouw) sterk staan we te rommelen en vloeken om dat babystoeltje, terwijl Amy, Rowan en Connor van pure vermoeidheid in slaap vallen in de bus. Uiteindelijk is papa Dave de held van de dag als hij het opeens doorheeft. Het stoeltje staat, Liam zit en om half 12 rijden we eindelijk naar ons eerste hotel!!
Het kaartje blijkt uitstekend te werken en ongeveer 20 minuten later staan we voor het hek van het hotel. Waarachter het wel erg donker en stil is. We zetten door, openen het hek en gaan naar binnen, en als het alarm op het terrein afgaat komt de manager ons snel tegemoet gelopen.
Al gauw blijkt dat dit ook niet helemaal goed is gegaan. De reservering is niet goed vastgelegd en het hotel is helemaal vol. Heel vervelend, maar gelukkig voelt de manager zich rot genoeg om ons snel naar een bevriende lodge te brengen, waar binnen no time een ruime kamer wordt klaargemaakt en we ontzettend lief geholpen worden. Om 1 uur ligt iedereen eindelijk heerlijk in dromenland. De kleintjes in hun tentjes, de groten in twee dubbele bedden en met de warmte van een elektrisch kacheltje - het is immers winter in Zuid-Afrika - vallen we heerlijk in slaap!
Even een rommelige start, maar dat hadden we in Thailand ook, dus we gaan er vanuit dat dat gewoon een teken is dat dit ook weer een fantastische vakantie gaat worden!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten